Roodkapje shares a Coke van Coca-Cola
In deze blog worden 2 zaken gecombineerd: één van de bekendste fictieverhalen en één van de bekendste reclamecampagnes. Roodkapje en “Share a Coke” van Coca-Cola. Hoe zou de reclamecampagne er kunnen uitzien in het sprookje van Roodkapje? Ontdek het hieronder!
Share a Coke?
Roodkapje heeft weinig introductie en samenvatting nodig.
Iedereen kent het verhaal van Roodkapje, haar zieke oma en de wolf wel. De
reclamecampagne “Share a Coke” van Coca-Cola is ook wereldbekend, maar voor zij
die het horen donderen in Keulen, een korte uitleg.
Het idee achter de campagne is eenvoudig maar krachtig: Coca-Cola verving de gebruikelijke merknaam op de flesjes en blikjes door veelvoorkomende voornamen, waardoor consumenten werden aangemoedigd om een flesje Coca-Cola te kopen en te delen met vrienden, familie of collega’s wiens naam op het flesje stond.
Communicatiestrategie van de reclamecampagne:
· Doelstellingen: Sterke emotionele band tussen consumenten en het merk Coca-Cola creëren.
· Doelgroep: Vooral jongvolwassenen die actief zijn op sociale media en openstaan voor het delen van hun ervaringen.
· Boodschap: De kernboodschap van de campagne is dat Coca-Cola niet alleen een drankje is, maar ook een symbool van vreugde, verbinding en delen. De boodschap benadrukt het idee van het delen van gelukkige momenten met vrienden, familie en geliefden door het aanbieden van gepersonaliseerde flessen met namen of bijnamen van mensen.
· Kanalen en Media: Sociale media, televisie en online videoadvertenties, Point Of Sale materialen en evenementen.
· Evaluatie: Verhoogde verkoopcijfers, merkbetrokkenheid op sociale media en klantentevredenheid.
Roodkapje shares a coke
Roodkapje is een lief meisje dat een rode kap draagt en in een klein huisje woont aan de rand van een donker bos. Op een dag stuurt haar moeder haar op pad om een mand met eten naar haar zieke grootmoeder te brengen, die ook in het bos woont.
Onderweg hoort Roodkapje veel muziek en mensen. Ze kijkt door de bomen en ziet duizenden wolven, rendieren, vogels én mensen dansen. Wat blijkt, dit is hét grote “Share a Coke event”! dit event is georganiseerd door Coca-Cola om de campagne te lanceren voor de bewoners van het bos en omstreken. Roodkapje gaat naar de ingang en krijgt daar twee gratis flesjes Coca-Cola en daarop stond er “Georgette” én “Groenmutsje”. En laat dat nu toevallig de naam van haar oma zijn.
Na een halfuurtje besluit Roodkapje haar tocht naar haar oma verder te zetten. Bij de uitgang raakt ze aan de praat met een wolf. Hij vertelt dat hij dezelfde richting uit moet en de 2 vertrekken samen richting Groenmutsje. Onderweg komen ze affiches en billboards tegen van de campagne.
De wegen van de wolf en Roodkapje scheiden en de wolf zegt hoe ze verder moet wandelen om bij haar oma terecht te komen. De wolf, die slechte bedoelingen heeft, overtuigt Roodkapje ervan om bloemen te plukken terwijl hij snel naar het huis van haar grootmoeder gaat.
De wolf arriveert eerder bij het huis van grootmoeder, waar hij haar opslokt en haar plaats inneemt in bed, in afwachting van Roodkapje. Als Roodkapje arriveert, herkent ze de wolf niet meteen, maar wordt ze uiteindelijk bedrogen door zijn vermomming. De wolf eet haar bijna op, maar gelukkig komt er hulp opdagen.
Een jager hoort het geschreeuw en geluiden van de wolf die probeert Roodkapje en haar grootmoeder te verslinden. Hij snelt naar binnen en ziet daar het flesje Coca-Cola staan met “Georgette” op. Hij giet het over de wolf en die krimpt helemaal ineen. Want de suiker is natuurlijk niet goed voor zijn vacht.
Achteraf blijkt dat de wolf eigenlijk een spion was van Pepsi en dat hij eens kwam kijken hoe Coca-Cola zo een nieuwe campagne lanceert. Het verhaal eindigt met Roodkapje die belooft nooit meer van het pad af te wijken en de les dat men niet altijd moet vertrouwen op vreemden.
Dit is voorlopig mijn laatste blog. Als jullie een specifiek iets nog willen zien, laat het dan weten en wie weet komt er toch nog iets tevoorschijn!
Deel deze blog met anderen en lees zeker ook mijn eerst blog, waar ik het had over literatuur in de reclamewereld.